ظرفیتهای ایران برای خروج از تله استراتژیک

کشوری هستیم که طی دهه های اخیر، مداوم مسايل خود را حل نکردیم و صورت مسئله را عوض کردیم. ابرچالش‌های بیکاری، محیط‌زیست و منابع آبی، نظام بانکی و سیاستگذاری‌های پولی ‌و تحریمها طی دو دهه آینده جدی است.

وابستگی جی‌دی‌پی ايران به واردات ٢٢ درصد است که یکی از کمترین‌هاست در دنیا. ما یکی از بسته‌ترین اقتصادهای دنیا را داریم در کنار ژاپن.‌ توليد در كشور ما وابستگی زيادی به نرخ ارز ندارد.

دومين ظرفيت استراتژيک نسبت بدهی دولت به جی‌دی‌پی است كه ٢٩ درصد است كه متوسط جهانی ۸۲ درصد است.

ظرفيت سوم دارايی‌های دولت است كه بیش از ۴۰۰ درصد جی‌دی‌پی است كه رتبه سوم پس از نروژ و روسیه هستیم.

ايران دارای مرزهای طبيعی است، برخلاف دیگر کشورهای منطقه كه در تاب‌آوری يك كشور بسيار مهم است.

ما در محاسبه نابرابری تنها كشور خاورميانه هستيم كه در رده كشورهای اروپايی هستيم. يعنی تبعيض احساس می‌شود اما قابل مقایسه با کشورهای خاورمیانه نیست.

اين در حالی است كه سياست‌های يارانه‌ای و ارزی در حال زیاد کردن نابرابری است و این بسیار خطرناک است.

✍?صادق الحسینی